Laatste nieuws
| Geplaatst op Jul 06 2011 |
| Laatste nieuws >> Paranormale zaken |
Synchroon
Wanneer je voor jezelf gaat, komt er opening naar anderen. Dat is een vast gegeven. Lijkt wel een natuurwet!
Een jaar lang kon ik nauwelijks iets aan mijn textielkunst doen, het stroomde niet. Ik maakte slechts af wat er nog lag. Er waren geen nieuwe ontwikkelingen. Het stond in wezen stil. Ik vroeg me af waarom ik niet verder kon en kreeg geen antwoord. Ik liet het voor wat het was en ging andere dingen doen. Op een gegeven moment kreeg ik een goed aanbod ter verkoop van mijn textielmateriaal en ik stond in dubio. Textiel was altijd een rode draad in mijn leven. Was dat nu ten einde?
In diezelfde tijd stond ik voor een voor mij belangrijke beslissing t.a.v. een relatie. Wel of niet doorgaan met iets wat nog niet ten einde is, maar wat ook niet meer verder kon.
Ik hield de relatie aan, tegen mijn verstand in, maar op een andere manier dan voorheen. Ik nam er meer afstand van en ging meer ervaren in hoeverre mijn gevoelens te maken hadden met de ander. Ik nam nog meer afstand in mezelf en ging op zoek naar wat mijn eigen gevoelens in deze relatie waren.
Het gaf me enorm gevoel van vrijheid. Ik hoefde de relatie niet te onderhouden leek wel. Hij was er gewoon. Het gaf mij ruimte om voor mezelf te gaan. En daarmee was de ander meer gebaat. Er kwam een opening naar de ander toe. En door deze ruimte werd de relatie waardevoller dan eerst. Ook de ander voelde geen verplichting meer terwijl er toch een sterke verbondenheid bleef.
Een jaar later werd het me duidelijk wat ik zelf voelde in deze relatie en hoe hecht de band was. Het maakte niet uit of er afstand was of niet. De band was en bleef.
In die relatie bracht ik het aanbod voor de verkoop van mijn textielmateriaal ter sprake. En opeens wist ik het. Ik hoefde het niet op te geven net zoals ik deze relatie destijds niet hoefde op te geven. Het ging om vrijheid en niet anders.
Het ging erom voor mezelf te gaan ook in de textiel. Niet langer meer gebonden zijn aan wat functioneel is of wat anderen vinden. Er kwam een opening in mezelf en het begon te stromen. Het ene idee naar het andere diende zich aan. En ik ging weer aan het werk.
Het leek wel of mijn kunst synchroon ging lopen met die relatie. Ik voelde mij dankbaar aan het universum wat me leidde tegen het verstand in. Het leek wel of het mij beter kende dan ik mezelf.
En voor het eerst in al die jaren maakte ik een kunstwerk wat geheel vanuit mezelf kwam. Zonder vooropgesteld plan of schema. Geen gezoek naar onderwerp of materiaal. Het ontstond gewoon onder mijn handen in de sfeer waar ik dat jaar daarvoor in was blijven steken.
Terug naar het overzicht
Commentaar
| Niet gevonden |
Plaats hier een reactie
